Effecten van continue verlichting op planten

Continue verlichting verwijst naar een fotoperiodebeheermethode die gebruik maakt van kunstmatige lichtbronnen onder de voorwaarde dat de verlichtingsintensiteit en lichtkwaliteit worden bepaald en de verlichtingstijd langer is dan 24 uur. Continu licht kan de groei van Arabidopsis, sla, verschillende soorten aardappelen en rozen verhogen. Continu licht kan echter de fotosynthetische capaciteit, de maximale carboxyleringssnelheid in vivo en de maximale elektronenoverdrachtsnelheid in vivo verminderen, wat resulteert in bladchlorose en verdorde vlekken in sommige planten.

Aubergines, eksters, uien, pinda's, verschillende soorten aardappelen, tomaten, enz. zijn gevoelig voor continu licht, wat mogelijk verband houdt met hun lage vermogen om reactieve zuurstofsoorten te vangen. Daarom kan continu licht worden gebruikt als een middel om het regulatiemechanisme van circadiane klok en fotosynthese te bestuderen. Of het als maatstaf kan worden gebruikt om de gewasopbrengst te verhogen, hangt af van de vraag of het economisch is en of continu licht de soortverschillen beschadigt.

Continue lichtschademechanica omvat:

① De productie en het gebruik van fotosynthetische producten zijn onevenwichtig. Significante verbeteringen in het gehalte aan bladzetmeel en sucrose verbeteren de fotosynthese. Van Gestel et al. ontdekte dat de fotosynthetische snelheid van uienbladeren met bolvorming niet afnam onder continu licht, terwijl de fotosynthetische snelheid van uienbladeren zonder bolvorming afnam. Vergelijkbare resultaten werden verkregen met aardappelstudies. Daarom kan continue lichtbeschadiging verband houden met de overmatige accumulatie van fotosynthetische producten.

② Voortijdige veroudering van bladeren.

③ Foto-oxidatieve schade. Suikerophoping veroorzaakt door continu licht kan leiden tot overreductie van fotosynthetische elektronentransporters, zodat elektronen worden overgebracht naar moleculaire zuurstof om reactieve zuurstofsoorten te genereren, die de expressie van sommige fotosynthese-gerelateerde genen kunnen reguleren, en ook geprogrammeerde celdood en/of oxidatieve schade kan induceren. Verschillende factoren beïnvloeden de schade van continu licht aan planten. Continue lichtschade is ernstig onder sterk licht, maar het toevoegen van verrood licht kan de schade verminderen. Een groter deel van het blauw licht verhoogt de schade, hoge temperaturen verergeren schade en dagelijkse temperatuurschommelingen voorkomen schade door continu licht. Gedeeltelijk of volledig gebruik van zonlicht voor continue lichtbehandeling kan schade verminderen en voorkomen.